Polacy uczestniczą w badaniach leków na zakrzepicę

1 cze 2012 r.

Fot. Shutterstock

Badania nad coraz lepszymi lekami przeciwzakrzepowymi, w tym nad ich zastosowaniem przy migotaniu przedsionków, prowadzone są na całym świecie. Uczestniczą w nich także cztery polskie ośrodki.

Koordynatorem badań dotyczących żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej jest prof. dr hab. Witold Tomkowski - kierownik Oddziału Intensywnej Terapii Pneumologiczno-Kardiologicznej w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie, prezes Polskiej Fundacji do Walki z Zakrzepicą "Thrombosis".

 

NOWE NADZIEJE DLA OSÓB Z MIGOTANIEM PRZEDSIONKÓW

 

„Powikłania zakrzepowo-zatorowe stanowią podstawę patogenetyczną u chorych, którzy mają zakrzepicę żył głębokich i w efekcie zator tętnicy płucnej. U chorych z migotaniem przedsionków dochodzi do tworzenia się skrzeplin w uszku przedsionka. Są bardzo podobne w budowie – zasadniczym elementem -struktury takiej skrzepliny jest włóknik - czyli fibryna. Leczenie przeciwzakrzepowe polega na hamowaniu wytwarzania się tej fibryny. Zarówno budowa skrzepliny jak sposób terapii – leczenie przeciwzakrzepowe scala te dwa różne byty: żylną chorobę zakrzepowo-zatorową i migotanie przedsionków” – wyjaśnia prof. Tomkowski.

 

Groźnym dla życia człowieka efektem migotania przedsionków jest niedokrwienny udar mózgu, który w Polsce dotyka rocznie średnio 65-70 tys. osób. To trzecia najczęstsza przyczyna zgonu, a jednocześnie najczęstsza przyczyna niesprawności u osób dorosłych. Nawet 53 proc. chorych, którzy przeżyli, staje się częściowo lub całkowicie zależna od innych.

 

W dużym odsetku przypadków udar mózgu wywołany jest skrzeplinami powstającymi u chorych właśnie z migotaniem przedsionków. Inne przyczyny to miażdżyca tętnic mózgowych, szyjnych lub powikłania zatorowe związane z wszczepioną sztuczną zastawką. U chorych z migotaniem przedsionków rokowania w przypadku wystąpienia udaru mózgu jest gorsze, a śmiertelność dwukrotnie wyższa niż w udarach o innych przyczynach. U ponad połowy takich pacjentów udar pozostawia ubytki neurologiczne, czego efektem jest niesprawność intelektualna lub ruchowa.

 

Optymistyczna dla pacjentów z migotaniem przedsionków jest wiadomość, że wkrótce standardowo podawane w tym schorzeniu leki będące antagonistami witaminy K, jak warfaryna czy acenocumarol - można już zastąpić innowacyjnymi terapiami opartymi na substancjach chemicznych - dabigatranie i riwaroksabanie. Nie wymagają one uciążliwej dla pacjenta, częstej (nawet raz w tygodniu) kontroli efektywności i bezpieczeństwa terapii poprzez oznaczanie INR, jak to jest w przypadku warfaryny i acenokumarolu.

 

„Wiarygodne, obszerne badania kliniczne przekonują nas, że w przeciwieństwie do terapii klasycznej antagonistami witaminy K, nowe leki są równie lub bardziej skuteczne od starych oraz są od nich bezpieczniejsze. Nowe leki przeciwzakrzepowe nie wchodzą w interakcje pokarmowe i w mniejszym stopniu lekowe, są zatem znacznie wygodniejsze i bezpieczniejsze w stosowaniu. Wspomniane terapie nowymi lekami przeciwzakrzepowymi są od niedawna zarejestrowane i dostępne także w Polsce” – stwierdza rozmówca PAP.

 

Jak zapewnia prof. Tomkowski, nowe doustne antykoagulanty stwarzają możliwość znacznego ułatwienia terapii oraz są bezpieczniejsze od starych. Stanowią zatem nadzieję na skuteczną i bezpieczną profilaktykę u większej liczby chorych z migotaniem przedsionków. Na świecie prowadzone są badania – na różnym stopniu zaawansowania - kolejnych doustnych antykoagulantów.

 

WIELOTYSIĘCZNE BADANIA KLINICZNE Z UDZIAŁEM POLAKÓW

 

Choć profesor Tomkowski przyznaje, że nie ma stuprocentowo bezpiecznej terapii przeciwzakrzepowej, bo jeśli jakaś substancja interferuje z układem krzepnięcia, to musi dawać powikłania krwotoczne, to jednak zapewnia, że zarówno dabigatran jak i rywaroksaban są równie skuteczne i znacznie bezpieczniejsze od stosowanych jeszcze kilka lat temu. W Instytucie Gruźlicy w Warszawie badane są obecnie kolejne substancje przciwzakrzepowe - edoxaban i betrixaban.

 

Prof. Tomkowski był i jest członkiem komitetów naukowych zarządzających międzynarodowymi badaniami klinicznymi dedykowanymi leczeniu przeciwzakrzepowemu. Ta funkcja daje możliwość wpływu na protokół badania, wyboru ośrodków współpracujących i koordynowania pracy ośrodków badawczych. Profesor ponadto konsultuje pacjentów i dostarcza ośrodkom wiedzy związanej z metodologią prowadzenia badań lub postępowania w przypadkach szczególnie skomplikowanych.

<< < 1 2 3 > >>

comments powered by Disqus

Nasz serwis używa cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym i że wyrażasz zgodę na ich używanie. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia w swojej przeglądarce. Więcej o plikach cookies w Polityce prywatności

PUBLIC !!