Wskazania do cesarskiego cięcia

31 mar 2015 r.

Fot. Shutterstock

Kiedy robić cesarskie cięcie? W środowisku ginekologów od lat kontrowersje budzi wzrost liczby wykonywanych cięć cesarskich na życzenie pacjentek mimo braku wskazań medycznych. Kobiety chcą szybciej powrócić do pełni sprawności po ciąży i nie czuć bólu, który nieodzownie towarzyszy porodowi. Niestety kobiety mają zbyt małą wiedzę o zagrożeniach powikłaniami operacji cesarskiego cięcia.

Decyzję o cesarskim cięciu podejmować musi doświadczony ginekolog, który wypełnia formularz kwalifikacji do takiego rozwiązania ciąży. Popularnie nazywana cesarka ma za zadanie pomóc matce w zakończeniu akcji porodowej lub ciąży, w chwili gdy naturalne przyjście na świat dziecka jest utrudnione lub niemożliwe. Najbardziej powszechnymi technikami cięcia cesarskiego jest cięcie sposobem Misgav-Ladach, cięcie cesarskie przezotrzewnowe oraz rzadziej stosowane cięcie klasyczne i cięcie pozaotrzewnowe. Pacjentka jest znieczulana ogólnie (dożylnie i dotchawicze), jeśli cięcie cesarskie jest przeprowadzane ze wskazań nagłych lub znieczulona kanałowo (znieczulenie dolędźwiowe), jeśli cesarka jest zabiegiem planowanym.

Po znieczuleniu nacinana jest skóra brzucha, kolejne powłoki brzuszne oraz macica tak, by można było wyjąć dziecko. Później wszystkie warstwy są zszywane – ten etap może trwać nawet godzinę. Najczęściej wykonuje się cięcie poprzeczne, czyli nacinanie skóry tuż ponad linią włosów łonowych – dzięki temu blizna szybciej się goi oraz jest mniej widoczna. Cięcie klasyczne (pionowe – od pępka do spojenia łonowego) wykonuje się zwykle w sytuacjach zagrażających zdrowiu lub życiu matki i dziecka. Pozwala ono na szybsze wydobycie dziecka, ale blizna poporodwa jest większa, widoczna i długo się goi. Na 12 godzin po zabiegu pacjentka może tylko leżeć – wczesna pionizacja grozi komplikacjami. Pacjentka w szpitalu przebywa zwykle od 3 do 7 dni, czyli dłużej niż przy porodzie naturalnym. Szwy zdejmowane są w 8 dniu po operacji.

W Polsce w 2008 roku na świat po cesarskim cięciu przyszło na świat aż 30% dzieci. Według zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia odsetek ten powinien wynosić 10-15%, a samo cesarskie cięcie zalecane jest tylko przy względach medycznych. Wskazania do cesarskiego cięcia zostały najlepiej opracowane przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne.

Wskazania pilne do cięcia cesarskiego

Wskazaniami pilnymi określa się czynniki zagrażające zdrowiu, a nawet życiu kobiety i jej dziecka. Nie są one jednak zagrożeniem na dany moment, ale mogą nim być w dalszych etapach ciąży – jeśli jest podejrzenie, że taki czynnik jest niebezpieczny dla porodu lub ciąży, to zleca się cięcie cesarskie. Tymi przesłankami są nieprawidłowe ułożenie główki dziecka, nieprawidłowe położenie dziecka już podczas skurczów, dystocja szyjkowa (zaburzenia rozwierania się szyjki macicy), ciężki stan przedrzucawkowy oraz poród przedwczesny, który może wywołać uszczerbek na zdrowiu lub śmierć dziecka.

Planowana cesarka odbywa się także, gdy stwierdzone zostanie położenie miednicowe płodu, gdy waga dziecka jest większa niż 4,5 kg, gdy duża główka dziecka jest niewspółmierna z szerokością miednicy matki, przy łożysku przodującym, gdy dojdzie do zakażenia wewnątrzmacicznego lub gdy akcja skurczowa jest zbyt słaba a postęp porodu nieprawidłowy, gdy stwierdzony zostaje konflikt serologiczny, opryszczka narządów płciowych.

Wskazania naglące i nagłe (natychmiastowe) do cięcia cesarskiego

Wskazaniami naglącymi do cięcia cesarskiego są czynniki potencjalnie zagrażającymi zdrowiu i życiu kobiety oraz dziecka, które występują cyklicznie, w krótkich odstępach czasu. Niebezpieczeństwo może pojawić się w każdej chwili, więc pacjentka powinna być pod kontrolą lekarza. Zaburzeniami tymi są powtarzające się epizody bradykardii (częstość akcji serca poniżej 60 razy na minutę), deceleracje późne lub zmienne (zwolnienia akcji serca płodu po momencie najsilniejszego skurczu) oraz głęboka bradykardia płodu nie reagująca na leczenie.

Ciągłe zaburzenia płodu lub matki zagrażają zdrowiu i życiu pacjentki oraz płodu. Cesarskie cięcie w przypadku wypadnięcia pępowiny, rzucawki, zagrożenia rzucawką, zaburzeń czynności serca dziecka, przedwczesnego odklejenia łożyska oraz przy podejrzeniu krwotoku wewnętrznego spowodowanego pęknięciem macicy powinno być zrobione natychmiast.

<< < 1 2 3 > >>

comments powered by Disqus

Nasz serwis używa cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym i że wyrażasz zgodę na ich używanie. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia w swojej przeglądarce. Więcej o plikach cookies w Polityce prywatności

PUBLIC !!