Raport specjalny: Polak na wakacjach

Szczepienia dla podróżujących za granicę

8 lip 2014 r.

Fot. Shutterstock

Wyjeżdżając na wymarzone wakacje warto już wcześniej się przygotować. Poza standardową wiedzą dotyczącą atrakcji na miejscu, należy zapoznać się z wymaganymi i zalecanymi szczepieniami – dzięki nim można uniknąć wielu chorób, kosztownego leczenia i zepsutego urlopu.

Od czego zacząć?

Przede wszystkim, po wybraniu kierunku podróży  trzeba sprawdzić, czy do wyjazdu wymagane lub zalecane są jakieś szczepienia. Można o to zapytać w biurze podróży (pracownicy powinni udzielić takich informacji) lub swojego lekarza pierwszego kontaktu oraz w stacjach epidemiologiczno-sanitarnych. Jeśli nie mamy dostępu do powyższych źródeł, wystarczy wiarygodna strona internetowa. Informacje dotyczące szczepień znajdziemy np. na stronach dotyczących chorób tropikalnych.

Co dalej?

Jeśli okaże się, że szczepienie jest wymagane lub też chcemy zaszczepić się dla własnego spokoju, należy zgłosić się do punktu szczepień lub stacji epidemiologiczno-sanitarnej na konsultację medyczną. Zgłoszenie powinniśmy wykonać na 6-8 tyg. przed wyjazdem (istnieją wyjątki, w których ten czas może być krótszy). Warto pamiętać o zgłoszeniu się w terminie, który pozwoli na wykonanie wszelkich niezbędnych szczepień – niektóre z nich wymagają podania dawek w odstępach czasu.

Wraz z sobą należy zabrać dokument potwierdzający tożsamość oraz dokumentację wcześniej wykonanych szczepień.  Po zaszczepieniu otrzymamy Międzynarodowe Świadectwo Szczepień (International Certificate of Vaccination).

Szczepienie obowiązkowe a zalecane. Za co zapłacimy?

  • Szczepienia obowiązkowe to te, które są konieczne. Wykonuje się je przed wyjazdem do krajów, gdzie występują choroby takie jak np. żółta febra (m.in. Etiopia, Kamerun, Niger, Kenia) i zakażenie meningokokowe (Arabia Saudyjska - pielgrzymki do Mekki). Zaszczepienie jest warunkiem wyjazdu. Są one szczepieniami bezpłatnymi.
  • Szczepienia zalecane to takie, które wykonujemy z własnej woli, czyli gdy uznamy, że możemy być narażeni na daną chorobę. Wśród nich są szczepienia przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, WZW A i B. Szczepienia te są dodatkowo płatne.

Czas  działania i sposób przyjmowania szczepionek

Niektóre ze szczepionek mają długi okres działania, co oznacza, że zaszczepiając się raz, nie musimy powtarzać dawki przed kolejnym wyjazdem, o ile nadal obędzie obowiązywał czas działania szczepionki. Wśród takich szczepionek są:

  • Szczepionka przeciwko żółtej febrze (żółtej gorączce) – jednorazowe szczepienie działa przez 10 lat. Pełne działanie szczepionki obserwuje się już po 10 dniach od jej podania.
  • Szczepionka przeciwko błonicy – działa przez 10 lat, na rynku dostępne są szczepionki chroniące jednocześnie przed błonicą, tężcem, poliomyelitisem (czyli chorobą Heinego-Medina) i krztuścem. Szczepienie wykonywane jest najczęściej przed 19 rokiem życia, jako szczepienie obowiązkowe.
  • Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A – jej działanie wynosi ok. 25 lat. Może być podawana razem z szczepionką przeciwko WZW B, wtedy szczepienie odbywa się w 3 etapach: 0-1-6 miesięcy (druga dawka po miesiącu od pierwszego szczepienia, trzecia po pół roku) lub w schemacie przyspieszonym 0-7-21 dni (w takim przypadku, po 12 miesiącach, występuje dawka uzupełniająca). W przypadku dzieci, szczepienie można wykonać najwcześniej po ukończeniu 1 roku życia.
  • Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B – najczęściej podawana jest tuż po urodzeniu dziecka, w pierwszych 24h życia, również w schemacie 0-1-6 miesięcy. Jeśli w organizmie jest odpowiednia ilość przeciwciał, nie trzeba przyjmować kolejnych dawek.
  • Szczepionka przeciw durowi brzusznemu – w przypadku szczepionki polisacharydowej (podskórnej lub domięśniowej), podawanej w jednej dawce, okres działania wynosi 3 lata, a po 3 latach należy przyjąć dawkę przypominającą. Szczepienie należy wykonać przynajmniej tydzień przed wyjazdem.
  • Szczepionka przeciwko cholerze – podaje się szczepionkę doustną. W przypadku osób powyżej 6 roku życia, występują 2 dawki, w odstępie 1-6 tygodni, działanie trwa 2 lata. U dzieci od 2 do 6 roku życia, podaje się 3 dawki, w odstępie 1-6 tygodni, a jej ochrona trwa 6 miesięcy. Wszystkie dawki należy przyjąć najpóźniej tydzień przed wyjazdem, a po okresie działania – przyjąć jedną dawkę przypominającą.
  • Szczepionka przeciwko wściekliźnie – należy podać 3 dawki (0-7-21 lub 28 dni), na przynajmniej 3 tygodnie przed wyjazdem. Po upływie 12 miesięcy podaje się dawkę uzupełniającą. Ochrona trwa przez 5 lat.
  • Szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu – podawana w trzech dawkach (0-7-30 dni), na przynajmniej 10 dni przed wyjazdem, chroni przez 3 lata (potem należy przyjąć dawkę przypominającą).
  • Szczepionka przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu – szczepienie obejmuje 3 dawki (0, 1-3, 9-12 miesięcy). Należy dokonać go co najmniej 3 tygodnie przed wyjazdem, a dawkę przypominającą co 3 lata.

Jak wygląda opieka lekarska i zwrot kosztów leczenia w innych krajach?

Austria  l  Belgia  l  Bułgaria  l  Chorwacja  l  Cypr  l  Francja  l  Grecja  l  Hiszpania  l  Malta  l  Niemcy   l  Portugalia   l  Słowacja  l  Słowenia  l   Włochy  

<< < 1 2 3 > >>

comments powered by Disqus

Nasz serwis używa cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym i że wyrażasz zgodę na ich używanie. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia w swojej przeglądarce. Więcej o plikach cookies w Polityce prywatności

PUBLIC !!